Budynek sądu został zaprojektowany w 1934 r. (projekt zatwierdzony w kwietniu 1935 r.) przez warszawski zespół architektów: Tadeusza Sieczkowskiego, Zbigniewa Karpińskiego i Romana Sołtyńskiego. Pracami budowlanymi kierował architekt Stanisław Miecznikowski. Budynek o konstrukcji częściowo szkieletowej został wzniesiony w 1936 roku, jako siedziba Sądu Okręgowego, Sądu Grodzkiego i Prokuratury; mieścił również mieszkania dla pracowników sądowych.
Obiekt usytuowany jest naprzeciw gdyńskiego głównego dworca kolejowego. Bryła budynku jest dwuczłonowa – budynek główny oparty na planie łuku powiększony jest o dwa skrzydła (ryzality) zbudowane na planie prostokąta oraz drugi człon – budynek biurowy, wzniesiony po północnej stronie budynku głównego na planie wydłużonego prostokąta, usytuowany dłuższym bokiem przy ul. Jana z Kolna; całość czterokondygnacyjna z wysokim parterem. Elewacja frontowa zakomponowana symetrycznie – na osi, mieszcząca wejście główne, przeszklony pięcioosiowy ryzalit o oknach zsuniętych ku osi środkowej i zaakcentowanych podziałach pionowych oraz dwa ryzality boczne; ryzalit środkowy licowany piaskowcem.
Budynek stanowi zamknięcie wschodniej pierzei pl. Konstytucji. Jego dosyć statyczna i monumentalna architektura podkreśla rangę urzędu, który się w nim mieści. Pod względem stylu architektonicznego gmach Sądu Okręgowego można zaliczyć do nurtu umiarkowanego modernizmu.

   Powrót